شعر. اعدام قصاص مادر توسط پدر بزرگ ومادربزرگ

پای چوبه دار.دختری سخت مینالید ..

زیر شعله ی آرزوهایش انعکاس مهر میتابید

هقهقش در دل آسمان ان شب.

همصدا ی زمین وزمان میچرخید

روح هر.بنی بشری. زین آوار

همره این صدا میلرزید

در دل مردمان باضجه

او فقط مهر میپاشید

دامن ضجه های خودرا

.نزد خالق ومردمان تابانید

آرئ .ان شب وداع آخر بود

دختری بی پناه مینالید

،تاوان گنه نکردهش را پس داد

بابخت کجش شام سیه میگریید

ای راحتی. شعر هم زغم این کودک

از واژه خود.اشک .دلم گریانید

اهورا مشکان @hor@ مشکان "نی ریز فارس...